13 Temmuz 2015

2 YAŞ SENDROMU : SENDROMLU OLAN BİZ DEĞİLİZ

Merhabalar

Bildiğiniz üzere bu aralar Ali Baran'ın 2 yaş sendromuyla başım belada. Bu konudaki diğer yazılarımı okumak için tıklayın.

Geçen gün fark ettim ki; sendromlu olan ne Ali Baran ne de benim. Aslında sendromlu olan bizim dışımızdakiler. Daha doğrusu sendromu tetikleyenler, anne oğul arasında sürtüşmeye neden olanlar bizim dışımızdakiler :)



Ne oldu hatırlamıyorum; geçen gün evde sadece Ali Baran ile ben kaldık. Akşama kadar çok güzel vakit geçirdik. Zamanın nasıl geçtiğini anlamadım bile inanın.

Ne ağlama sesi, ne sızlanma, ne bir huysuzluk hiçbir şey yok. Ben de gayet pozitifim. Sinir, gerginlik, tahammülsüzlük hiçbir şey yok.

Akşama doğru kayınvalidem ile kayınpederim geldiler. İşte o andan sonra olan oldu :) Aile büyükleri (eşimin ve benim ailem) en baştan beni dinlemeyip Ali Baran'ı gereğinden fazla şımarttıkları için, çocuk onları görünce 360 derece değişiverdi. Çünkü biliyor annesi ne derse desin, onlar varken her istediğini yapabiliyor.

Sonra fark ettim ki; bütün sinirim, tahammülsüzlüğüm bu yüzden. Kalabalık ailede yaşamak, içiçe ya da birbirine yakın, böyle durumlarda hiç ama hiç iyi değil. Onun dışında kalabalık olmak güzel :) Ama dediğim gibi söz konusu çocuk olunca çok zor.

Bu konuda ne yaparım bilmiyorum. Her geçen gün Ali Baran'dan yeni şeyler öğreniyorum. Bununla ilgili de bir şeyler öğretir elbet bana :)

Sevgiler

2 yorum:

  1. :)) Bu kısır bir döngü gibi her jenerasyonun şikayetidir ama değişen bir şey olmuyor canım.Yıllar sonra Ali Baran da benzer satırlar yazabilir:)
    Her anınızın keyfini dolu dolu çıkarın çok çabuk büyüyorlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaşadıklarımızdan sonra çocuklarımıza aynı sıkıntıları yaşatırsak, yuh olsun bize! :)

      Sil

Okuduklarınızla ilgili düşüncelerinizi benimle paylaşarak kendimi geliştirmeme katkıda bulunursanız sevinirim.
Ayrıca iletişim ve sosyal medya hesaplarınızı yoruma eklemeyi unutmayın.
Sevgiler
Mavi'nin Güncesi