25 Haziran 2015

SENDROMUNU SEVDİGİM

Merhaba

Başlıktan da anlaşılacağı üzere, Ali Baran'ın iki yaş sendromuyla karşı karşıyayız. Bu sendromun iki yaşında başladığını sanıyordum, taaa ki başıma gelene kadar.

Bu sabah arkadaşımla telefonda konuşurken, Ali Baran ile yaşadığımız durumları anlattım. '2 yaş sendromu böyle bir şey ' deyince arkadaşım, bir durdum, düşündüm. Telefonu kapattıktan sonra internette biraz araştırma yaptım bu sendromla ilgili. Uzmanların söylediklerini ve diğer ailelerin yaşadıklarını okudum. Tüm okuduklarımdan şunu çıkardım ki; sendroma asıl yakalanan biz ebebeveynleriz çocuklar değil!

Zamanında ebeveynlerimize 'ben buyum, benim kişiliğim bu' diye direttiğimiz günleri düşünün. Şimdi de 'Ben senin büyüğünüm, senden daha tecrübeliyim ve daha çok şey biliyorum. Doğruyu göstermeye, öğretmeye çalışıyorum. ' diye çocuklarımızla çatışıyoruz. Nasıl bir döngü ama :) Yanlış mı düşünüyorum?

Ali Baran, ilk doğduğu günden beri söylüyorum, ben doğurmuş olabilirim ama benim malım değil. O da benim gibi bir birey, kendine özgü özellikleri ve zevkleri olan. Bugüne kadar da hep bu düşünceyle hareket etmeye çalıştım. Alışverişe gittiğimiz zaman ne almak istediğinden tutun da dışarı çıktığında ne yapmak istediğine varana kadar sordum. Konuşamadığı için tabiki bana cevap veremiyor kafa sallamak dışında ama ben O'nun annesiyim, ne istediğini iyi biliyorum. Bu yüzden bu süreci kolay atlatırız diye düşünüyorum.

Bakalım sendromda bizi neler bekliyor.  Ne kadar sürecek. Biz nasıl tepkiler vereceğiz. Hepsini merak ediyorum. Yaşayıp göreceğiz :)

Sevgiler

11 yorum:

  1. Güzel bir yazı dizisi olacağını düşünüyorum :D Ben çok agresifmişim o yaşlarda tek onu biliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Konu olarak güzel evet, yazı dizisi de mükemmel olur evet ama anne babaya ne olur bu süreçte onu hiç bilmiyorum :) çıldırmak üzereyim resmen :)

      Sil
  2. zor bir dönem ama bu düşünce ile yaklaşırsanız çektiklerinizi pek zor olarak kavramaz ve kendinizi teselli edersiniz. Allah kolaylık versin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hiç sabırlı biri değilim, bilmiyorum ne olacak nasıl olacak. Merakla bekliyorum yaşanacakları :)

      Sil
  3. merhaba bloguza bayıldım takipteyim :) bloguma beklerim :) http://fundanndunyasi.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, mutlaka geleceğim

      Sil
  4. Canım bizimki 3 yaş oluyor ama sendrom bitmedi bitmiyor :((((( Kendini rahatlatacak bir mecra bulamazsan yandın. Çünkü kendini tut tut patlayacak bomba gibi oluyorsun. Kolay gelsin sevgiler....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yiyiyorum, içiyorum, geziyorum, yazıyorum, çiziyorum ve okuyorum :) ama yetmiyor yine yetmiyor :)

      Sil
    2. Yiyiyorum, içiyorum, geziyorum, yazıyorum, çiziyorum ve okuyorum :) ama yetmiyor yine yetmiyor :)

      Sil

Okuduklarınızla ilgili düşüncelerinizi benimle paylaşarak kendimi geliştirmeme katkıda bulunursanız sevinirim.
Ayrıca iletişim ve sosyal medya hesaplarınızı yoruma eklemeyi unutmayın.
Sevgiler
Mavi'nin Güncesi